Bleau.info : Better than Paradise? : Meschia

[ Fuvi in Parami Ric 6a+ ]
Fuvi in Parami Ric 6a+

Better than paradise? :
Meschia

Door Victor Burger en Jop Cornelissen

We hebben er lang over getwijfeld of we iets over Meschia (spreek je uit als Meskia) bekend zouden maken. Het gebied is namelijk nog steeds gesloten!! Er is een aantal redenen dat we dit nu toch wel doen. Ten eerste denken wij dat iedere Nederlandse of Vlaamse boulderaar een rationeel denkend mens is en wel drie keer nadenkt voordat hij/zij naar Meschia rijdt. Ten tweede, als er boulderaars zijn die naar Meschia gaan, zullen ze van tevoren wel uitzoeken of ze er kunnen klimmen. Ten derde konden we het niet over ons hart verkrijgen zo'n geweldig gebied als Meschia voor jullie te verzwijgen.

Meschia is een redelijk nieuw zandsteen bouldergebied ten oosten van Rome. Omdat wij uit Zuid-Frankrijk kwamen was de route lastig te bepalen. Hoe je ook rijdt, je rijdt altijd om. Na een hele dag rijden zonder te eten of te drinken kwamen we eindelijk in het dorpje Roccafluvione aan. Dit is het laatste grote dorpje voor Meschia. Hier bevinden zich enkele hotels en supermarkten. Toen we 's avonds in Roccafluvione aankwamen dachten we nog even naar Meschia te rijden, om te zien hoe klein dit dorp nu eigenlijk was. Na een half uur over vage bergweggetjes te hebben gereden dachten we dat we aan het eind van de wereld waren gekomen. Er was nergens in de omgeving enige vorm van licht te bekennen en bordjes waren ook zeer sporadisch geplaatst. Bij een splitsing die geen enkele aanwijzing gaf dat we überhaupt in de goede richting zaten, besloten we dat we maar beter terug konden rijden naar Roccafluvione om daar te overnachten. De volgende morgen werden we wakker gemaakt door een zeer aangenaam zonnetje. Het was strak blauw, en met een tempratuur van ongeveer 14 graden zeer goed uit te houden. Om ons ervan te verzekeren dat we konden klimmen in Meschia hebben we aan een Italiaanse kennis gevraagd of hij toestemming voor ons wilde vragen. Hij heeft dit toen rechtstreeks aan de landeigenaar gevraagd, en deze vond het geen probleem. [ normaal | groot ]

[ Fuvi in een 7a ]
Fuvi in een 7a

Langs de weg die naar Meschia leidt is geen één stuk rots te zien. Zelfs bij aankomst in het dorp heb je het idee dat je helemaal fout zit. Loop je echter 50 meter de andere kant van het dorp uit dan zie je rotsblokken in overvloed. Overal waar je dan kijkt zie je (zwaar) overhangende boulders. In tegenstelling tot Annot is het gesteente hier wel van een zeer goede kwaliteit. Over het algemeen ligt de stijl van Meschia de Nederlandse halbeuker vrij goed. De meeste boulders zijn overhangend, fysiek en zeer dwingend. Met grote regelmaat kom je hier dyno's tegen. De grote motor achter dit gebied en tevens wereldkampioen boulderen, Mauro Calibani omschrijft Meschia als "Strickly Slopers".

Meschia is onder te verdelen in twee gebieden. Het eerste en grootste gebied ligt direct achter het dorp. Dit gebied is in de topo onderverdeeld in een aantal deelgebieden. Deze deelgebieden lopen zo in elkaar over dat het soms moeilijk te bepalen is waar je precies bent. De dichtheid van het hele gebied is zo groot dat je in tien minuten alles doorlopen kan hebben. Het tweede en meest recente gebied ligt iets links van het dorp. Ook dit gebied is onderverdeeld in een aantal deelgebieden. Er doen geruchten de ronde dat er in de omgeving nog veel meer potentieel is maar daar hielden alle Italianen die wij hadden ontmoet wijselijk hun mond over.

[ Victor in Parami Ric 6a+ ]
Victor in Parami Ric 6a+

Eigenlijk bestond elke dag uit hetzelfde ritueel. Na het opstaan en ontbijten liepen we welgeteld dertig seconden het dorp uit en kwamen bij ons opwarmwandje. Dit rotsblok was een zeer opvallende mooie overhangende rots. Deze boulder had een grote band op ongeveer anderhalve meter en twee meter hoger een diepe richel. Op dit wandje zaten in volgorde van moeilijkheid een 4+, een 6a, een 6a+ [ normaal | groot ], een 6b+, een 6c en een 7b [ normaal | groot ]. De eerste dag zijn we naar het grote gebied vlakbij het dorp gegaan. Na een paar minuten kwamen we een Italiaan, Fuvi genaamd, uit Arco tegen. Hij kende het gebied vrij goed en sprak voor een Italiaan vloeiend Engels. Al met al de perfecte gids annex tolk.

Na twee opwarmboulders, waaronder Ghiaccio del Sud [ normaal | groot ], konden we de verleiding niet weerstaan en probeerden we meteen de wat moeilijkere boulders. Eerst probeerden we de zeer mooi uitziende Ermenegilda. Ons klimmersoog liet ons hierbij gelukkig niet in de steek. Ondanks verwoede pogingen lukte de boulder niet een tweede keer, dus staat hij niet op video [ normaal | groot ]. Na Ermenegilda liet Fuvi ons nog een aantal mooie zevende graads boulders zien. Overigens, net als in Annot vonden we ook in Meschia de waarderingen iets aan de makkelijke kant. In ieder geval tot 7b, daarna waren de boulders heel solide gewaardeerd (enter een sarcasme hier). Na een zeer mooie eerste boulderdag mochten we ook nog van de kookkunsten van Fuvi genieten. Een van zijn markante uitspraken die avond: eten jullie macaroni?? Gadverdamme joh, dat is toch alleen maar vulling voor in de soep!

[ Victor in een 6c+ ]
Victor in een 6c+

De tweede dag besloten we naar het nieuwe gedeelte links van het dorp te gaan. Ook dit gebied is prima te belopen vanaf het dorpsplein. Het bleek bij nader inzien niet zo mooi te zijn als de hoofdsector. Sommige rotsblokken hier hadden de neiging glad en zanderig te zijn, dit kan echter ook voor een gedeelte aan de weersomstandigheden van die dag hebben gelegen. Deze dag bleek voor ons een van de minst productieve filmdagen te zijn. Steeds als iemand een boulder opgaf lukte het hem in zijn laatste en ultieme poging toch, en natuurlijk stond de camera daarbij niet aan. Ondanks de ietwat wisselende kwaliteit van de rots waren de boulders niet minder mooi. Vooral Hip Hop en Sbluork [ normaal | groot ] waren zeer mooie boulders. Hoewel het fysieke aspect vrijwel altijd aanwezig is zijn de boulders toch zeer afwisselend. Zo zijn er platen, overhangen en daken. Sommige moeten subtiel bedwongen worden, anderen vereisen wat meer brute kracht. Maar zoals zo vaak blijkt de oplossing niet te zitten in het harder trekken aan grepen. De oplossing zit ook in de grepenvolgorde, de positie van het lichaam en een grote portie vastberadenheid. Zo blijkt bijvoorbeeld dat de boulder Hip Hop zowel met een subtiele knieverklemming als met een brute hijs opgelost kan worden [ normaal | groot ].

Onze eerste rustdag in Meschia hebben we versleten in Ascoli Piceno. Dit is de eerste "grote" stad die je tegenkomt als je richting de Adriatische Zee rijdt. Hier bevinden zich vele winkels, waaronder de klimwinkel Exumm (hier is ook de topo te koop), en heerlijke restaurants. In de grote boekenwinkel vlakbij het dorpsplein kan je zelfs gratis internetten. Ascoli bleek ook nog eens een mooie stad te zijn met veel architectuur en oude gebouwen.

[ Victor in Scartapecora 7b ]
Victor in Scartapecora 7b

De derde klimdag in Meschia is weer super. De boulders die we proberen zijn wederom geweldig en het lukt ook nog eens om enkele op video vast te leggen, nl. Scartapecora 7b [ normaal | groot ] en 26 septembre 7a [ normaal | groot ]. Ook de vierde dag kunnen we lekker boulderen, al hebben onze spieren het wel bijna gehad. We warmen heel rustig op en spelen wat op een plaat die we zonder handen proberen. Aan het eind van de dag zien we ook nog een spectaculaire dyno liggen: ... ZUMP 7b. Deze ziet er zo mooi uit, dat we deze ondanks onze vermoeide spieren toch nog proberen. Uiteindelijk lukt de boulder, maar niet voordat er spectaculaire vallen zijn gemaakt. Je springt namelijk naar een aflopende rand, waarbij je voeten helemaal loskomen. Je benen zwaaien dan naar achter, totdat je bijna horizontaal hangt. Als je de rand dan niet meer kunt fixeren, land je horizontaal, gestrekt, plat op je buik [ normaal | groot ]. Een landing op een crashpad is dan ook ten zeerste aan te raden.

Die avond zijn we totaal gesloopt en we besluiten dat we rust nodig hebben. Met Rome op zo'n 200 km is de keuze snel gemaakt: we doen een weekendje Rome. Fuvi gaat naar vrienden in Napoli, want hij heeft ook rust nodig. Na het weekend treffen wel elkaar dan weer in Meschia. Onderweg stoppen we bij een internetcafé en zoeken een camping in Rome op die geopend is. Tegen 23.00 uur komen we aan op de camping. Deze blijkt nogal duur te zijn, maar heeft wel veel voordelen. Zo stopt zowel de bus als de trein voor de deur en ligt er een supermarkt aan de overkant van de straat. Voor 2 euro kopen we dagkaartjes en zitten in no time in Rome. Maar natuurlijk genieten we 's ochtends eerst uitgebreid van de douche die we al lang niet meer hebben gehad.

Aangezien een van ons nog nooit in Rome is geweest besluiten we Rome te bekijken op z'n Amerikaans. In twee dagen zien we alle bekende hoogtepunten van Rome zoals de Sint Pieter, het Pantheon, het Colosseum, het Forum Romanum en de Trevi Fontijn. Ook wordt er genoten van andere Italiaanse schoonheden, ditmaal niet opgetrokken uit steen. En natuurlijk eten we ijs bij Giolitis, hofleverancier van de Paus en naar onze bescheiden mening de beste ijsmaker ter wereld. Zondagavond rijden we weer terug naar Meschia, zodat we de volgende dag weer kunnen boulderen.

[ ... ]
Victor staat droog

Na ons bezoek aan Rome zijn we weer helemaal uitgerust. De vijfde en zesde boulderdag kan er dus weer veel worden gedaan. Na een week klimmen in Meschia kunnen we niet anders concluderen dan dat het een super mooi gebied is. Zeker als je boulderniveau ligt in de range 6c-7c. Hier zijn er zeer veel van en ze zijn bijna allemaal mooi. Vooral 7a's zijn er veel. Het enige minputje is dat redelijk wat boulders op hoge blokken zitten en dus niet helemaal door gaan tot boven. Erg is dit echter niet, want het is altijd overduidelijk waar de betreffende boulders dan wel eindigen. Enkele boulders die we de laatste dagen doen zijn La donna Binomio 7a+, Aspettando che... 7a+ [ normaal | groot ], Ultimo 7a en Cantiamo le Canzoni dei Saipressill 7a [ normaal | groot ]. 's Avonds genieten we weer van het zachte klimaat, het goede Italiaanse eten, de mooie omgeving en het gezelschap van Fuvi. Via hem leren we veel over Italië en 'The Italian way of life'. Belangrijk is natuurlijk dat de Italianen vooral de tijd nemen om te leven. Haast is uit den boze, wat nu niet gebeurt kan morgen ook nog. Wanneer we bij een supermarkt willen blijven wachten tot hij weer open gaat vraagt hij aan ons hoe we weten dat de winkel zo weer open gaat. We wijzen op de deur waar de openingstijden beschreven staan. Over vijf minuten is de lunchpauze voorbij en zal er wel iemand opendoen. Hij lacht en schudt zijn hoofd. Na een week in Italië krijgen we een beetje door hoe het werkt en passen we ons aan aan deze prettige levensfilosofie.

De volgende dag begint het te regenen. Dit vinden we niet zo erg, want we zijn toch weer toe aan een rustdag. We mesten ons busje uit, eten veel en struinen een beetje door het bos. Op ieder blok zien we wel weer een boulder die we willen doen en beseffen dat er genoeg is voor maanden klimplezier. De volgende dag regent het echter opnieuw en de voorspellingen voor de regio zijn niet zo gunstig. We besluiten ons geluk elders te beproeven, maar eerst gaan we nog even langs bij familie in Rimini.

Extra realvideo's van boulders die niet in het verhaal vermeld zijn:

[ normaal | groot ] Crasty 6c+
[ normaal | groot ] Fino a Metà 6c+
[ normaal | groot ] Salto tacche 6c
[ normaal | groot ] Il Negro 6b
[ normaal | groot ] Primo Maggio 5+

Volgende deel: Val di Mello.

[ Victor in Scartapecora 7b ]
Victor in Scartapecora 7b

Better than paradise? : Meschia

Better than paradise? :
Meschia